KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2011/3878 E., 2012/7533 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tanınmamak İçin Tebdir Alarak Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Üst Cumhuriyet Savcısının 02.10.2007 tarihli temyiz dilekçesinin başlığında mahkemece verilen beraat kararının da usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirmesine rağmen dilekçe içeriğinde beraat kararları yönünden temyiz itirazlarına rastlanılmadığından, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin sanık ... hakkında müştekiler ... ve ... 'a karşı eylemleri nedeniyle verilen mahkumiyet hükümleri açısından olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Dosya kapsamı ve olayın oluşuna göre, müştekilere ait atların ve tayların köye ait meradan çalındığı, sanığın at ve tayın ayrı ayrı şahıslara ait olduğunu bilerek hırsızlığı gerçekleştirdiğine dair deliller karar yerinde gösterilip tartışılmadan sanık hakkında iki ayrı suç kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Müştekiler ... ... ...,... ve ...'ın 18.10.2006 tarihli oturumda davaya katılmak istediklerini talep ettikleri ve bu hususun duruşma tutanağına geçmesine rağmen, katılma konusunda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi suretiyle CMK'nın 238/3. maddesine aykırı davranılması,
3-Dosya kapsamından sanığın müştekilere ait atları ne zaman çaldığının belli olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık eyleminin gündüzün işlendiğinin kabulü ile hakkında hüküm kurulması gerekirken, suç saati kesin olarak tespit edilmeden TCK'nın 143. maddesince artırım yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de:
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2011/3878, K. 2012/7533, 2 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama