Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/3910 K.2012/5561

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/2. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, müştekiye ait işyerinde işçi olarak çalışan ve ayrıldıktan sonra haksız olarak elde ettiği anahtar ile işyerine girerek bir takım eşyaları çalan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı yasanın 116/1 maddesine uyan konut dokunulmazlığının ihlali suçunu da oluşturması karşısında uzlaşma hükümleri de değerlendirerek,

denetime imkan verecek şekilde lehe yasa değerlendirmesi yapılmasında zorunluluk bulunduğu halde, uzlaşma hükümleri değerlendirilmeden ve hırsızlık suçunun gece sayılan zaman dilimi içinde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan lehe yasa değerlendirmesinde TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapılması,