Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/4007 K.2012/5051

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın müştekinin kapalı kasa kamyonetinin kapısını kırıp hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b, 143 maddelerine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilerek, ayrıca; aynı yasaya göre tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı ve mala zarar verme suçundan da şikayet bulunmadığı da gözetilip, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından,

her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak, lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

2-Sanığın nüfus kaydına göre “Arslan” olan adının karar başlığında “Aslan” olarak yazılması,

3- Sanığın çaldığı çuvallardan birini götürdükten sonra ikinci çuvalı götürürken yakalandığının anlaşılması karşısında, eyleminin tamamlandığı gözetilmeden kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kabule göre ise;

765 sayılı TCK'nın 81. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilebilmesi için, sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet hükmünün hangisi olduğunun denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi,