Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/4130 K.2012/4996

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın girdiği işyerinden çalacak bir şey bulamaması üzerine, işyerinden bir şey almadan ayrılması nedeniyle eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

2- Sanığın başka suçtan aynı yargı çevresindeki Edirne Kapalı Cezaevinde hükümlü iken cezaevinden hazır edilerek savunmasının alınması ve temyiz dilekçesinin de aynı cezaevinden verildiğinin anlaşılması karşısında, hükmün açıklandığı 01.10.2007 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

3- Sanığın nüfus kaydına uygun sabıka kaydı getirtilmeden karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 209. maddesine aykırı davranılması,

4- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a,b,d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,