Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/4489 K.2012/30

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Daha önceden kasıtlı bir suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunan sanık hakkında CMK'nın 231. maddesi gereğince uygulama yapılamayacağı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Gerekçeli kararda suçun işlendiği yer ve zaman dilimi ile sanığın gözaltında kaldığı tarih ve sürenin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/2-c,d maddesine aykırı davranılması,

2-29.01.2003 tarihli yakalama ve üst arama tutanağı içeriğinden suça konu içkilerin bir kısmının sanık tarafından rızaen teslim edildiğinin ve mahkemenin de bu yönde kabulünün bulunmasına karşın kısmi iade sebebiyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için müştekinin rızasının bulunup bulunmadığının müştekiden sorulmayarak 5237 sayılı TCK’nun 168/4 maddesine aykırı davranılması,

3-5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, 5237 sayılı TCK ile 765 sayılı TCK hükümleri ayrı ayrı karşılaştırılmaksızın, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,