Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/485 K.2011/964

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nun 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile değişik 150/3 ve 26.12.2006 tarihli Ceza Genel Kurulu’nun 2006/8-317 E. ve 2006/319 sayılı kararına göre, daha önce üst sınırı en az 5 yıl hapis cezasını gerektiren suçlarda sanıklar için zorunlu müdafi atanması öngörülmüş iken, değişiklikten sonra bu zorunluluk alt sınırı 5 yıl ve daha fazla ceza gerektiren suçlardan yargılanan sanıklarla sınırlandırıldığı ve yargılama yasalarına ilişkin hükümlerin derhal uygulanacağı nazara alındığında; tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünce benimsenmemiş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...’in soruşturma aşamasında uyuşturucu madde alabilmek için hırsızlık suçunu işlediğini ve tüm aşamalarda da uyuşturucu madde bağımlısı olduğunu iddia etmesi karşısında; 765 sayılı TCK.nın 46 ve 47 ile 5237 sayılı Yasanın 32. maddeleri uyarınca suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yetinilip yazılı şekilde hüküm kurulması,

2--Sanıkların, yakınanın başvurusu olmadan, kuşku üzerine yakalanmaları sonucunda suçlarını kabul edip, yer göstererek, suça konu malların iadesini sağlamaları karşısında; haklarında 765 sayılı TCK.nun 523/1. maddesinin uygulanmaması,