Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/486 K.2012/2319

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522. (normal) maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

sanıkların eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 53 maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/1-4, 53. maddelerine uyan geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu ve bu suç yönünden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Yasanın 24 ve 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,

2- Kabule göre de;

a- Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile uygulama yapılırken, her bir suç nedeniyle verilen cezanın yasal sonucu olarak her suç için ayrı ayrı anılan maddenin uygulanması gerekirken, sonuç ceza üzerinden bir defa hüküm kurulması; 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

b- Sanık ... hakkında, mahsup kararı verilirken 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi yerine, aynı yasanın 62. maddesi gereğince yazılı şekilde hüküm kurulması,