Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/5548 K.2012/2701

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı olarak “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi,

2-5275 sayılı yasanın 106/4. maddesinde düzenlenen, çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceğine ilişkin yasağa rağmen yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle onama isteyen tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "yargılama giderlerinin müteselsilen tahsiline" ilişkin bölümün ve "para cezasının ödenmeyen kısmın hapse çevrileceğine" ilişkin cümlenin çıkarılarak, yerine "yargılama giderlerinin sanıkların paylarına düşen oranda ayrı ayrı alınmasına" sözcüklerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde,

05.02.2007 tarihli Olay Yeri Tespit Tutanağı içeriğine, yargılama sırasında dinlenen tanıkların beyanlarına, sanıkların çelişkili savunmalarına ve dosya içeriğine göre, sanığın telefon kablosu hırsızlığına teşebbüs suçuna diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde iştirak ettiği sabit olduğu halde, yüklenen suçtan hükümlülüğü yerine kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,