Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/5565 K.2012/6894

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince

Sanığın kastı yakınana ait aracı götürmek olup, aracın doğrudan mülkiyetine yönelik olduğuna göre, aracı çalmak için aracın kelebek camının kırılması mala zarar verme suçunu oluşturmayacağından, Tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanunun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522. (pek fahiş) maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

sanığın arkadaşı ... ile birlikte suç tarihinde geceleyin yakınana ait park halindeki otomobilini, sağlam ve dayanıklı kelebek camını kırıp, düz kontak yaparak çalması şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 53. maddelerine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan kanunun belirlenmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Kabule göre de; 2- Sanığın tekerrüre esas alınan Turhal Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.1997 tarih ve 1994/262 Esas, 1997/21 Karar sayılı hükümlülüğünde 2253 sayılı Kanunun 12/2. maddesinin uygulanmış olması karşısında, aynı Kanunun 12/4. maddesine göre bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi