Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/5604 K.2012/6892

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı,

Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.1998 tarih ve 1997/64 Esas - 1998/213 Karar sayılı 765 sayılı TCK'nın 509/2, 342/1, 81/1, 20, 31, 40. maddeleri gereğince verilen 4 yıl 8 ay ağır hapis cezasına ilişkin ilamın 4616 sayılı Kanun gereği infaz edilmediğinin anlaşılması karşısında; ilamın üst yazısında yanlışlıkla belirtilen şerhe itibar edilerek koşulları oluşmadığı halde 765 sayılı TCK'nın 81/1. maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki "cezanın 765 sayılı TCK'nın 81/1. maddesiyle artırılmasına" ilişkin bölüm çıkartılarak, sanık hakkında hükmolunan sonuç hapis cezasının 1 yıl 1 ay 6 günden, 1 yıla indirilmesi suretiyle, diğer yönleri ' usul ,ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince

Sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCK'nın 512/1. maddesine uyan suç eşyasını satın almak suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanunun 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli zamanaşımının, sanık hakkında hükümlülük kararının verildiği 21/04/2006 ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması ve bu süre içerisinde zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmamış olması,