KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2011/5633 E., 2012/9989 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık - işyeri dokunulmazlığını bozmak - mala zarar vermek
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
248 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Suçun gece işlendiğinin anlaşılmasına göre, sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Müştekinin 22.07.2007 tarihli karakol beyanında sanığın zararını karşılaması halinde uzlaşmak istediğini belirttiği, sanığın da aynı tarihli Cumhuriyet Savcılığında alınan beyanında uzlaşmak istediğini söylediğinin anlaşılması karşısında, uzlaşmanın bir kovuşturma şartı olduğu da gözetilerek CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması durumunda yargılamaya devam olunarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
Suçun gece işlendiğinin anlaşılmasına göre, sanık hakkında TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2011/5633, K. 2012/9989, 30 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama