Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/5802 K.2011/1473

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, başka suçlar nedeniyle ailesinin gözaltına alınması üzerine, emniyet görevlileri ile yaptığı telefon görüşmesinde yakınana ait çalmış olduğu aracı bıraktığı yeri söylemek suretiyle aracın iadesini sağladığının, 27.02.2004 tarihli olay tespit ve değerlendirme tutanağı, tanık polislerin anlatımı ve sanığın görüşme içeriğini kısmen kabulüne ilişkin savunmasından anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesi hükümleri değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 7/3. maddesi dikkate alınmadan 58. madde ile uygulama yapılması,

3- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,