Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/6406 K.2012/7236

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmeden usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Öncelikle, müştekinin suça konu motosikletinin suç tarihi itibariyle değeri tespit edilmesi; sonra, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiğinin ve 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY'nın 493/1 (522,55/3,59/2,647 sayılı Yasanın 4.) maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında şikayet bulunduğu,

uzlaşma da yapılamadığı için aynı Yasanın 116/2. maddesine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturacağı (ayrıca her suç için 5237 sayılı TCK'nın 31/3,62/1,50/1-a maddelerinin de gözönünde bulundurulması) gözetilerek sonucuna göre denetime imkan verecek şekilde lehe Yasa değerlendirmesi yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,