KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2011/6539 E., 2012/5792 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mart 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, Suç eşyası satın almak
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanık ...'a yüklenen ve 5237 sayılı TCY'nın 142/1-b maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı yasanın 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 07.09.2003 gününden, Sanık ...'a yüklenen ve 765 sayılı TCY'nın 512/1. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 07.09.2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş,sanık ... müdafi ve sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın tekerrüre esas alınan mahkeme ilamının denetime esas olacak şekilde getirtilmemesi,
2- Kabule göre de;sanığın tekerrüre esas alınan hükümlülüğünde hakkında 2253 sayılı yasanın 12/2 maddesinin uygulandığı, 2253 sayılı yasanın 12/3 maddesi gereğince bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2011/6539, K. 2012/5792, 14 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama