Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/6898 K.2011/1855

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin aynı Yasanın 35. maddesinden sonra uygulanması sonuç cezaya etki yapmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCY.nın 7/3.maddesinin açık hükmü karşısında 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı yasanın 58.maddesinin 6 ve 7.fıkralarında düzenlenen mükerrirlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2- Sanığın, mağdura ait işyerine, geceleyin muhkem olan kepenk ve tentesini kırmak sureti ile girerek hırsızlığa teşebbüs suçunu işlendiğinin anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b.maddesine uyduğu gözetilip, mağdurun uzlaşmayı kabul ettiği de göz önüne alınarak geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan sanığa CMK.nun 253 ve 254.maddeleri uyarınca uzlaşma teklif edilip sonucuna göre, 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından,

her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,