Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/7052 K.2011/1859

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekilerden ..., ..., ...’e yönelik eylemlerin 765 sayılı TCK.nun 493/1, 81/2, 493/1, 81/2, 493/1, 81/2; müştekilerden ...’ya yönelik eylemin ise 765 sayılı TCK.nun 491/4, 81/2 maddelerinde yazılı bulunan hırsızlık suçunu oluşturmasına karşın, aynı eylemlerin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 142/1-b, 142/1-b, 142/1-b maddelerinde yazılı bulunan hırsızlık suçunun yanında aynı kanunun 116/1, 151/1, 116/1, 151/1, 116/1, 151/1, 116/1, 151/1 maddelerinde yazılı bulunan konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar vermek suçlarını da oluşturması,

suç tarihi itibariyle konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar vermek suçlarının uzlaşma kapsamına giren suçlardan olduğu gibi ayrıca müştekilerden ...’a ait eşyaların bir kısmının ele geçirilmiş olması nedeniyle bu müştekiye yönelik hırsızlık suçundan dolayı kısmi etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının mevcut olması ve 5237 sayılı Kanunun daha lehe olma ihtimalinin mevcut olması karşısında;

öncelikle sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmasına rızası olup olmadığı müştekilerden ...’dan sorulup, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar vermek suçlarından taraflara uzlaşma teklif edilerek sonucuna göre 5237 sayılı kanun hükümlerinin blok halinde eyleme uygulanması sonucunda çıkan sonuçların daha önce 765 sayılı kanun uyarınca hükmedilen ceza ile kıyaslanarak lehe olan kanunun buna göre belirlenmesi gerekirken,

5237 sayılı kanuna göre suç vasfının hatalı tayin edilerek ayrıca uzlaşma kapsamına giren suçlardan dolayı taraflara uzlaşma teklif edilmeden 5237 sayılı kanunu lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,