Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/7447 K.2011/8624

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- 28.02.2008 tarihli olay yeri inceleme raporu, katılan beyanı ve çocuk sanık ...'ın aşamalardaki tutarlı beyanlarına göre; sanıkların birlikte, suç yerindeki sokak üzerinde kapıları kilitli olarak parkedilmiş olan katılana ait aracın kapısını sert bir cisimle zorlayıp açtıktan sonra, düz kontak yapıp aracı çalıştırmaya uğraştıkları ve sözkonusu aracı bulunduğu yerden itmek suretiyle hareket ettirdikleri ancak, çalıştırmayı başaramayınca araçtan herhangi bir şey almadan, parkedilmiş olduğu yerden 100 metre ilerde aracı terkettikleri ve başka bir araca yöneldiklerinin anlaşılması karşısında, sanıkların hırsızlık eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, tamamlandığı kabul edilerek sanıklar hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanıkların katılana ait aracın sol ön kapı kilit göbeğini sert bir cisimle zorlayıp şifresini kırarak açtıktan sonra, direksiyon kutusunu kırıp düz kontak yapmak suretiyle aracı çalıştırmaya uğraşmaları şeklinde gelişen olayın bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturduğu, katılanın fiili kullanımından çıkan ve artık sanıkların hakimiyetinde bulunan araca zarar verilmesi eyleminin mala zarar verme suçunun unsurları arasında bulunan ''başkasının taşınır malını tahrip eden…'' unsurunu içermediği ve bu eylemin yakınana yönelik olarak gerçekleşmediği anlaşıldığından; unsurları itibariyle oluşmayan mala zarar verme suçundan sanıkların beraatı yerine, yazılı biçimde mahkumiyetlerine hükmedilmesi,