Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/7777 K.2012/7913

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, önceden kasıtlı suçlardan hükümlülükleri bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla, yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 14.12.2000 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağında, işyerinde bulunan çelik kasanın itilmek suretiyle 20 cm ileriye çıkarıldığının, kasanın alt gözünün anahtarının üzerinde ve açılmış olduğunun tespit edilmesi ve kasadan 20 milyon TL'nin alınması karşısında, çelik kasanın alt gözü anahtarının kasanın üzerinde olup olmadığı veya sanık tarafından işyeri içerisinde bulunarak kasanın haksız elde edilen anahtarla açılıp açılmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

sanığın suç tarihinde belirlenemeyen bir zaman diliminde müştekiye ait işyerinin asma kilitlerini kesip giriş kapısını zorlayarak içeri girmesi ve işyerinden para ve sigara alması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Yasanın 116/2. ve 151/1. maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve bu suçların uzlaşmaya tabi olduğu değerlendirilip, taraflara uzlaşma sorularak sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nun ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip,

sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,