Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/81 K.2011/17

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uygulanmamış ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüş; sanıkların, gündüzleyin yakınana ait işyerine girerek hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında, haklarında 5237 sayılı TCK.nun 116/2 ve 119/1-c maddeleri gereğince işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulmaması ve sanık ...’ın diğer sanıklar ile önceden verdikleri karar doğrultusunda hırsızlık suçuna doğrudan katıldığı gözetilmeden, hakkında 5237 sayılı TCK’nın 37/1. maddesi yerine 39/1. maddesi ile uygulama yapılması,

karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve bu nedenle de Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas, 2008/43 sayılı kararı ışığında, yanılgılı uygulama sebebiyle ortaya çıkacak sonuçtan sanık ...’ın yararlandırılmasının, hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına,

adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağından, hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 5 ve 14. fıkraları ile aynı maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümlede belirtilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;