Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/818 K.2011/779

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerini olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, sanıkların eyleminin, 5237 sayılı TCY.nin 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı yasanın 116/2-4, 119/1-c maddesine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu gözetilmemiş ise de, sanık ...’ın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nun 493/1-son, 522 (pek fahiş) ve 81/2-3,

sanık ...’ın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nun 493/1-son ve 522 (pek fahiş) maddelerine göre sanıklara alt sınırdan ceza verilmesi halinde bile 5237 sayılı Yasa ile yapılan uygulamanın sanık lehine olması, sanıklara 5237 sayılı kanunun 142/1-b maddesi gereğince verilen 3 yıl hapis cezasının, aynı Kanunun 143. maddesinin uygulanması ile 1/10 oranında artırım yapıldığında 3 yıl 3 ay 18 gün hapis cezası verilmesi yerine, 3 yıl 3 ay hapis cezası verilerek 18 gün eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de;

hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Birlikte suç işleyen sanıkların, neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine dayanışmalı olarak tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,