Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/8181 K.2012/7531

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Daha önceden kasıtlı bir suçtan kesinleşmiş mahkumiyetleri bulunan sanıklar hakkında CMK'nın 231. maddesi gereğince uygulama yapılamayacağı anlaşılmakla yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1 maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, olay günü sanıkların, gece vakti müştekiye ait işyerinin sağlam ve muhkem olan kepenk kilidini kırarak içeriye girip, içeriden 3 adet konfeksiyon makinesi aldıkları, makinelerden birini işyerine yakın mesafede bulunan aracın altına bıraktıkları, diğer makineleri taşıdıkları sırada kolluk görevlileri tarafından görülmeleri üzerine makineleri atıp kaçtıkları, sanık ...'in yakalandığı,

sanık Harun'un arabanın altına bıraktıkları makineyi alıp sattığı, daha sonra yakalanınca makineyi sattığı yeri göstererek makinenin iadesini sağladığının anlaşılması karşısında sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 168 maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı yasanın 116/2-4 maddesine uyan işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu da oluşturması karşısında uzlaşma hükümleri de değerlendirerek denetime imkan verecek şekilde lehe yasa değerlendirmesi yapılması gerekirken, 765 sayılı TCK'nın lehe olma nedeni karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanmadan yazılı şekilde karar verilmesi,