Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/8188 K.2011/2134

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın mağdurun cadde üzerine park ettiği aracının orijinal olan sol ön kapı camını kırmak suretiyle hırsızlık suçuna teşebbüste bulunduğu ve eyleminin 5237 sayılı TCK.'nın 142/1-b maddesine uyduğunun anlaşılması karşısında hükümde maddenin bendinin yazılmaması sonuca etkili görülmediğinden ve somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesi ile verilen cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre,

Sanık müdafiinin sübuta ve verilen cezanın ertelenmemesine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53. maddesi uyarınca bu maddede yazılı haklardan mahrum bırakılması şeklinde hüküm kurulurken hangi haklardan ne kadar süreyle mahrumiyete karar verildiğinin belirlenmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53.madde uyarınca bu maddede yazılı haklardan mahrum bırakılmasına’’ şeklindeki bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.