Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/8222 K.2012/7532

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümlü ... hakkında kurulan Adapazarı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2004 tarih, 2001/908 esas ve 2004/476 karar sayılı önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği;

Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan ...'ın yasal süresi içerisindeki temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.12.2005 günlü kararı ile, sanık ... için 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca değerlendirme yapılması için iade kararı verilmesi üzerine hakkında hüküm kesinleşmiş olan ...'in tekrar yargılama sürecine dahil edilerek, 2. hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.09.2007 tarih ve 2007/125-186 sayılı kararında açıklandığı gibi adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez. Hakkında verilen hüküm kesinleşmiş olan hükümlü ...'in tekrar yargılanma sürecine dahil edilerek, 2. hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.

Bu nedenlerle; hükümlü ... hakkında yeniden kurulan ikinci hükme yönelik, konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı kanunun 8/1.maddesi yollamasıyla CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddesine göre, gereğinin taktiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Daha önceden kasıtlı bir suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunan sanık hakkında CMK'nın 231. maddesi gereğince uygulama yapılamayacağı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığın, hakkında mahkumiyet hükmü kesinleşen ... ile birlikte gece vakti müştekiye ait işyerinin sağlam ve muhkem olan demir parmaklıklarını yerinden söküp camı kırarak içeriye girmeye çalıştıkları sırada işyerinde yatan müştekinin sese uyanarak ateşli silahla karşılık vermesi üzerine olay yerinden kaçtıklarının anlaşılması karşısında, eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 61, 522, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35, 116/2-4,

151 maddeleri de gözetilerek 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilmemiş ise de, yapılan uygulama sonucunda her durumda 765 sayılı TCK’nın lehe olması nedeniyle anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır.