KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2011/8504 E., 2011/9470 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- İtimadı suistimal sonucu hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: A- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanık ... hakkındaki 24.12.2003 gün ve 2003/501-1542 sayılı hükmün kesinleşmesinden sonra aynı dosyada sanık ...’a ilişkin ilk hükmün, bu sanık tarafından temyiz edildiği, Yargıtay C.
Başsavcılığınca 11.07.2005 tarihinde, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren yasalar uyarınca değerlendirilmesi için dosyanın iade edilerek mahkemesine gönderilmesi üzerine ... hakkındaki önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.09.2007 tarih ve 2007/125-186 sayılı kararında açıklandığı gibi adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.
Hakkında verilen hüküm kesinleşmiş olan ...’in tekrar yargılanma sürecine dahil edilerek, 2. hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.
Bu nedenlerle; ... hakkında yeniden kurulan 2. hükme yönelik, konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE,
B- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 491/3 maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve süresine göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 03.04.2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2011/8504, K. 2011/9470, 20 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama