Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/8752 K.2012/7959

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın gündüz vakti müştekinin evine gelerek evde kimsenin olmaması nedeniyle kapı kilitlerini kırarak içeriye girdiği ve tutanakta belirtilen suça konu ziynet eşyalarını aldığının kabulü karşısında; sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 151/1, 116/1 maddelerinde düzenlenen hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğu, sanık hakkında hüküm kurulurken 765 sayılı ve 5237 sayılı TCK'nın karşılaştırılmasında sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun açısından 142/2-d maddesine girdiğinin kabulünün doğru olmadığı,

müştekinin şikayetçi olduğu da dikkate alınarak; sanık hakkında 765 sayılı TCK ve 5237 sayılı TCK'nın olaya ilişkin uygulaması yeniden ayrı ayrı yapılarak, hangisinin lehe olduğunun denetime imkan verecek şekilde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,