Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/8851 K.2011/1763

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

647 sayılı Yasanın, 5275 sayılı Yasanın 122. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olması ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK.nun 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK.nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1 maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince sanık ... müdafinin temyiz talebinin istem gibi REDDİNE,

B-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanık ...'ın hırsızlık suçlarına karıştığına dair hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ...ve ...'nin suç atma şeklindeki beyanları dışında başkaca yeterli kesin ve inandırıcı deliller karar yerinde gösterilmeden ve eylemlerinin TCK.nun 165. maddesine uyan suçu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Hırsızlığın saat kaçta gerçekleştiği duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptandıktan sonra, eylemin gece ya da gündüz gerçekleştiği belirlenerek, sonucuna göre TCK.nun 143. maddesinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,