Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/909 K.2012/2047

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Aynı ismi taşıyan mağdurların, gittikleri otelde bulunan 40 nolu dolaba koydukları 2 adet cep telefonu ile 1 adet para cüzdanının sanık tarafından çalındığının anlaşılması karşısında; sanığın çaldığı aynı dolapta bulunan eşyaların 2 kişiye ait olduğunu bildiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp, tartışılmadan, yeterli olmayan gerekçeyle, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesine uyan tek suç olarak kabulü yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suça konu eşyaların tamamının soruşturma aşamasında sanığın yer göstermesi ile iade edildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesi ile uygulama yapılmaması,

Kabule göre de;

3- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi ile cezasından 1/6 oranında indirim yapılırken, hapis cezasının 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- 5237 sayılı Kanunun 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,