Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/9195 K.2012/8198

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakim takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi gereğince sanıklar yararına olan hükmün değerlendirilmesinde; hırsızlığın suça konu minibüsün sol ön kapısı kilit kısmından zorlanarak gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı yasanın 142/1-b maddesi yerine 142/2-d. maddesi uyarınca karşılaştırma yapılması,

2-Sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesiyle, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 53; uzlaşma olanağı sağlandıktan sonra 151/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında lehe Yasanın uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması,