Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/9205 K.2012/8183

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın yakalandıktan sonra çaldığı eşyaların yerini gösterip radyolu el fenerinin iadesini sağlayarak kısmi iadeyi gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; müştekiye kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorulduktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulama koşulları tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmiş olması,

2-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesiyle, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, (uygulama koşulları gerçekleştiği takdirde 168/1-4), 53; uzlaşma olanağı sağlandıktan sonra 116/2-4, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında lehe Yasanın uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması,