Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/9831 K.2011/1025

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın 22.11.2003 tarihinde, katılan BOTAŞ'a ait ham petrol naklini sağlayan petrol boru hattını delip kelepçe takarak hırsızlığa hazır hale getirdiği, dosya içeriğine göre sanığın boru hattından petrol çaldığına ilişkin delil bulunmadığı, 765 sayılı TCK'nun 493/son maddesi uyarınca boru hattının delinmesi halinde suçun tamamlanmış sayılacağının öngörülmesine rağmen, aynı suçu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nun 142/3. maddesinde benzeri bir hükme yer verilmediği,

sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde boruyu delmek ve kelepçe takmak için iftar saatinden hemen sonra olay yerine gittiğini, kovuşturma aşamasındaki savunmasında ise bu işin 11 saat sürdüğünü beyan etmesi karşısında, suçun geceden sayılan zaman diliminde işlendiğinin kabulü gerektiği, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'na göre hırsızlık suçunun yanısıra mala zarar verme suçunu da oluşturduğu, bu durumda sanık hakkında uygulanması gereken 5237 sayılı TCK'nun 142/3, 143/1, 35/2, 62, 53, 54, 63;152/1-a, 62,53 maddeleri uyarınca hüküm kurularak,

çıkan sonucun 765 sayılı TCK'nun 493/son, 522/1, 40. maddeleri uygulanarak kurulan hüküm sonucuyla karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa'nın belirlenip uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,