KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2011/9850 E., 2012/4028 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...'ın ceza süresi yönünden, Sanık ...'ün ise önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle, haklarında 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki düşünceye itibar edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıkların önceden verdikleri karar doğrultusunda sanık ...'ün suça doğrudan katıldığının anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/1 maddesi ile uygulama yapılması gerekirken, aynı yasanın 39/1 maddesinin uygulanması,
2-Sanıkların yakalandıklarında suçlarını itiraf edip çaldıkları telefonun bulunmasını sağladıkları ve müştekinin savcılık aşamasında sanıkların anneleri tarafından paranın kendisine ödendiğini, tüm zararının karşılandığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanması gerektiği halde yazılı şekilde karar verilmesi,
3-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2011/9850, K. 2012/4028, 23 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama