Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/10005 K.2014/13237

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4.maddesinden zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği gözetilmeden; “sanık hakkında mahkememizde aynı neviden yargılamaları devam eden dosyaların olması” biçimindeki, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen koşulları içermediği için yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 31/3 ve 62. maddelerinin uygulanması sırasında hesap hatası sonucu 1 yıl 2 ay 13 gün yerine 1 yıl 5 ay 23 gün hapis cezası olarak sanığa fazla ceza tayin edilmesi,

3- Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık M.. D.. hakkında mala zarar verme suçundan hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın, yaşının küçüklüğü gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, 50/1 maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

4- 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesine göre, cezası ertelenen sanık hakkında 1 yıldan ve mahkum edilen ceza süresinden az ve 3 yıldan fazla olmamak üzere denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi;