Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/10029 K.2014/17224

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekiye ait park halindeki otomobilin kilitli olan kapısını açarak çalan sanığın eyleminin, TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu halde, hatalı nitelendirme sonucu aynı yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması ve Bakırköy 4.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 354-911 sayılı kararı ile tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında aynı yasanın tekerrüre ilişkin hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmaması suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

2- Sanığın dosyada bulunan adli sicil kaydına göre, Bakırköy 4.Asliye Ceza Mahkemesinden aldığı erteli hapis cezasına ilişkin ilamının aynen infazı yerine mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ve erteli cezanın aynen infazına ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerlerine ‘‘TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet,

vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.