Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/10126 K.2013/21065

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekilerin olayın aynı zamanda görgü tanıkları olmaları ve sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemiş olması karşısında, müştekilerin CMK'nın 235/4. maddesi gereği usulüne uygun olarak beyanları alındıktan sonra , mümkün ise sanığın yüz yüze, değilse teşhise olanak sağlayacak şekilde olan fotoğrafından teşhis yaptırıldıktan sonra ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden ,eksik soruşturmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Sanığın müştekiyi oyaladığı sırada kimliği tespit edilemeyen diğer sanığın kapısı açık olan araçtan müştekinin çantasını çalması şekilindeki eylemi 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine uyduğu halde TCK'nın 142/2-b maddesi ile uygulama yapılması,

2-Sanığın önceden vermiş olduğu karar doğrultusunda diğer sanıkla anlaşarak suça doğrudan katılıp hırsızlık suçunu birlikte işledikleri gözetilmeden, hakkında 5237 sayılı TCK.nın 37/1. maddesi yerine, aynı Kanunun 39/1. maddesi ile uygulama yapılması,

3-5560 sayılı Yasanın 24. maddesiyle 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, uzlaşma teklifinin on sekiz yaşından küçük olan sanığın yasal temsilcisine yapılması yerine kendisine yapılması,

4-Sanık hakkında iştirak hükümleri uygulanırken kanun maddesinin “39/1-c” yerine “29/2-c” olarak yanlış gösterilmiş olması