Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/10382 K.2013/22433

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianamede sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu uyarınca uygulama yapılmasının talep edilmesi ve ek savunma verilmeksizin daha az ceza içeren aynı Yasa'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu uyarınca uygulama yapılması karşısında, sanığın savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından tebliğnamede yer alan ve bu hususa değinen düşünce benimsenmemiş, “suçun işleniş biçimi” nazara alınarak sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininde isabetsizlik bulunmadığının anlaşılması karşısında,

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesinde sınırlı olarak sayılan ölçütler arasında yer almayan “sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu”nun da temel cezanın belirlenmesinde göz önüne alınan ölçütler arasında sayılmış olması, sonuca etkili görülmemiş, mağdurun pazarda sergi demirine bağlı olarak duran at ve arabasını çalan sanık hakkında,

aynı kanun hükmünün birden fazla fıkra ve bendinin tek bir fiil ile ihlâli nedeniyle TCK'nın 142/2-g ve 142/1-e maddeleri kapsamında kalan müsnet suçtan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi delaletiyle daha ağır cezayı gerektiren TCK'nın 142/2-g maddesinden hüküm kurulması gerekirken aynı Kanun'un 141. maddesinden uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.