Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/10463 K.2013/21076

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmemesi ve kararda temyiz başvuru yönteminin belirtilmemesi nedeniyle temyiz istemi süresinde kabul edilerek ve eski hale getirme talebinin reddine dair ek karar ile yargılamanın yenilenmesi prosedürü içerisinde yapılan tüm işlemlerin yok hükmünde oldukları belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İddianamede TCK'nın 58. maddesinin tatbiki istenmediği ve CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı da verilmediği halde ve adli sicil kaydı okunmadan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin tatbiki suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

1-Sanığın tekerrüre esas alınan ilamında birden fazla mahkumiyet hükmünün bulunduğunun anlaşılması karşısında, ilamda belirtilen cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Sanığa nüfus ve adli sicil kayıtları okunmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 209. maddesine aykırı davranılması,

3-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun yalnızca kendi alt soyları yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

4-İddianamede müsaderesi talep edilen ve adli emanetin 2006/2456 sırasına kayıtlı eşya hakkında herhangi bir karar verilmemesi,