Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/10758 K.2013/19258

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Olayda suça konu cep telefonunun müştekinin oturduğu kafeden alındığı anlaşılmakla, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında aynı Yasanın 141/1 maddesinden uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Her ne kadar daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olup fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan sanık hakkında, neticeten hükmolunan bir yıldan az süreli hapis cezası TCK’nın 50. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince seçenek yaptırımlardan birine çevrilmemiş ise de, sanığa uygulama yeri olmayan TCK'nın 141/1. maddesinin uygulanması nedeniyle neticeten 7 ay 23 gün hapis cezası verildiği, TCK'nın 142/1-b, 143, 31/3 ve 62. maddelerine göre sabit kabul edilen eylemin asıl cezasının ise neticeten 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası olacağı ve aksi hal sanığın;

önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağından, yapılan uygulama sanık lehine kabul edilmiş ve tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.