Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/12358 K.2013/24792

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 01.08.2009 tarihinde düzenlenen olay yeri görgü ve tespit tutanağı ile olay yeri inceleme ve araştırma raporunda; pasaj içinde bulunan işyerinden hırsızlığın gerçekleştirilmesinden önce, pasaja girişi sağlayan asma kilitle kilitli demir kapının anahtar uydurulmak suretiyle açılarak pasajın içine girildiği, buradan işyerinin giriş kapısının önüne gelinerek kapının camı kırıldıktan sonra oluşan boşluktan içeri girilerek iki adet monitör ve bilgisayar kasasının çalındığının belirtilmesi karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine uyan suçu oluşturup oluşturmadığı tartışılıp, karar yerinde değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm verilmesi,

2- 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede yer verilmeyen 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3- Kabule göre de;

Hükmün gerekçe bölümünde, sanığın müştekiye ait işyerine gündüz saatlerinde girerek hırsızlık suçunu işlediği açıklandıktan sonra, eylemin geceleyin işlendiğinden bahisle 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine aykırı olarak gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması,