Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/12954 K.2013/24556

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İddianamede 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b maddesinin uygulanmasının istenmemiş bulunması karşısında 5271 sayılı CMK'nın 226.maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında TCK'nun 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması,

2-Hükmün esasını oluşturan kısa karar ve gerekçeli kararda TCK’nın 142/1-b maddesinden hüküm kurulduğu ve altı sınırdan uzaklaşıldığı belirtilmesine karşın, anılan maddenin alt sınırında öngörülen cezadan daha az bir cezaya hükmedilmesi suretiyle karışıklığa ve çelişkiye yol açılması,

3- Sanığın başka bir suçtan yakalandığında, bu suçu da itiraf edip, suça konu teybi sattığı yeri göstermek suretiyle ele geçirilmesini ve mağdura teslim edilmesini sağlamış olması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılmaması,

4-Hürriyeti bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanık hakkında, suçu işlediği tarihte 18 yaşından büyük olduğu gözetilmeden, 18 yaşını bitirmediği gerekçesiyle 5237 sayılı Yasanın 53. maddesi ile uygulama yapılmaması,

Kabule göre;

5-Sanığın 18 yaşından küçük olduğu kabul edilmesine karşın hakkında TCK’nın 31/3. maddesi uyarınca cezadan indirim yapılmaması,