Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/13204 K.2012/20957

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış,diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime olanak verecek şekilde birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması ve sonucuna göre lehe Yasanın belirlenmesi gerektiğinin ve 5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/2. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

sanığın gece vakti, müştekiye ait işyerine taklit anahtarla kapıyı açıp içeri girerek hırsızlığa teşebbüs etmesi şeklindeki somut olayda sanığın eyleminin 142/2-d, 143, 35 maddelerinde düzenlenen gece vakti hırsızlığa teşebbüs suçunun yanında aynı Yasanın 116/4. maddesine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturacağı gözetilerek, suç tarihi itibarıyle uzlaşma kapsamındaki işyeri konut dokunulmazlığının ihlal suçundan sanık ve yakınandan uzlaşmayı kabul edip etmedikleri sorulup uzlaşma imkanı sağlandıktan sonra,

lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden denetime olanak vermeyecek şekilde karşılaştırma yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,