Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/13503 K.2014/16411

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar M.. S.. ve G. Ö. hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Katılan vekilinin 25/04/2013 havale tarihli dilekçesi ile sanıklar hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında; dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Sanıklar F.. F.. ve G.. T.. hakkındaki hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların katılanın banka hesabında bulunan parayı internet yolu ile sanık G.. T..'ın hesabına aktarmaları şeklindeki eylemlerinin bütün halinde bilişim sistemlerini kullanarak hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek aynı eylemin vasıf yönünden ikiye ayrılarak hırsızlık suçundan beraat bilişim suçu yönünden mahkumiyet kararı verilerek hükümde karışıklığa yol açılması,

Kabule göre de ;

17/11/2009 tarih ve 299/193-268 sayılı kararında da belirtildiği gibi; sanıkların birlikte hareket ederek haksız bir şekilde ele geçirdikleri katılan firmanın internet bankacılık şifresini kullanmak suretiyle banka hesabından 6654 TL parayı kendi açtırdıkları hesabe havale edip çekmeleri şeklindeki eylemin TCK'nın 142/2-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,