Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/13845 K.2012/19482

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

20.12.2006 tarihli karar ile hükümlü hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün, 20.12.2006 tarihinde hükümlü müdafii tarafından temyiz edildiği, Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 30.01.2012 tarihli kararı ile müdafii atandığından haberi olmayan hükümlüye tebliğ yapılarak müdafiinin temyizini kabul ettiğine ilişkin beyanının alınması yönündeki kararına istinaden hükümlünün Cezaevi aracılığıyla alınan beyanında, müdafii tarafından yapılan temyizi kabul ettiğine dair rıza açıklamasında bulunduğu ve hükümlü müdafiinin temyiz talebinin de süresinde yapıldığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

27.04.2005 tarihli karar ile hükümlü hakkında 765 sayılı TCK'nın 491/3, 81/1. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 6 gün hapis cezası verildiği, verilen kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, 5237 Sayılı TCK'nın yürürlüğe girmesi nedeniyle uyarlama talep edilince duruşma açılarak verilen 20.12.2006 tarihli karar ile eski yasa lehe bulunarak 27.05.2005 tarihli kararın iptali ile hükümlünün 765 Sayılı TCK'nın 491/3. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği görülmüş ise de;

uyarlama yargılamasında önceki uygulamanın lehe bulunması halinde infaz aşamasında hükümlüler yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilmek suretiyle önceki hükmün aynen infazına karar verilmesi gerektiği halde tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan hükümlü hakkında 765 sayılı TCK’nın 81/1. maddesinin uygulanmaması,