Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/15225 K.2013/24103

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdur, sanığın aracına mandallı olan arka camını tornavida ile açarak girdiğini, torpido gözünde bulunan 15.00 TL bozukluk parayı aldığını 28/07/2008 tarihli celsede beyan etmesine karşın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesine uyduğu gözetilmeyerek aynı yasanın 141/1. maddesi ile hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuğun yaşı nedeniyle cezasından indirim yapılırken uygulama maddesinin TCK'nun 31/2 madde fıkrası olarak değil de 31/3 madde ve fıkrası olarak gösterilmesi,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken hakkında belirlenen 3 ay 26 gün hapis cezası 5237 sayılı TCK’nın 50/1-a. maddesi uyarınca günlüğü taktiren 20 TL den adli para cezasına çevrilirken, 2.320 TL adli para cezası yerine, 2.400 TL adli para cezası olarak hesaplanması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi

4-18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında, Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usûl Ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2. maddesi gereğince sosyal inceleme raporu alınmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi ve sosyal inceleme raporu alınmama gerekçesinin kararda gösterilmemesi suretiyle 5395 sayılı Yasanın 35.maddesine aykırı davranılması,