Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/15722 K.2013/24719

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, 1412 sayılı CMUK'nın 138, 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 149, 150. maddeleri uyarınca, şüpheli veya sanığın soruşturma ve kovuşturmanın her evresinde müdafii talep edebileceği gibi şüpheli veya sanık on sekiz yaşını doldurmamış yada sağır, dilsiz veya kendini savunamayacak durumda malul olursa istemi aranmaksızın müdafii atanacağı, baroca istem halinde veya Yasa gereği zorunlu olarak atanan müdafiinin görevinin hükmün kesinleşmesiyle son bulduğu,

kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafiine yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafii sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa da; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği;

sanık hakkında verilen Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2009 günlü 2007/244 E.-2009/212 K. sayılı kararının, sanığın haberdar olmadığı müdafii tarafından temyiz edilmesine rağmen, yapılan temyize sanığın muvafakati veya temyizi bulunmadığından sanık ... müdafiinin temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanık ...'ın, çatı etrafında bulunan yağmur oluklarını çalmaya yönelik eyleminin, TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden, açıktan hırsızlık kabul edilerek aynı Yasanın 141/1 maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından; ceza uygulanması sırasında, TCK'nın 35. maddesinin, aynı Yasanın 143. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması ise sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamış, kararda gösterilmemiş ise de sanık hakkında TCK'nun 53. maddesinin uygulanması infaz aşamasında olanaklı görülmüştür.