Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/16102 K.2012/22792

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Hükümlü ... hakkında kurulan 05.06.2003 gün ve 2001/299 Esas 2003/510 Karar sayılı önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.

Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan ... ve ....'a ilişkin ilk hükmün, adı geçen sanıklar tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca değerlendirme yapılması için bozması ve bozmadan hükümlü ...'ın da yararlandırılmasına dair kararı üzerine, hakkında hüküm kesinleşmiş olan ...'ın uyarlama yargılamasının ayrı olarak ele alınması gerekirken, tekrar yargılama sürecine dahil edilerek, sonraki hükümlerin kurulduğu anlaşılmaktadır. Ancak ilk hükmü temyiz etmeyen hükümlü ...'ın sonraki hükmü de temyiz etme hakkı bulunmadığından, kurulan bu hüküm, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.

Bu nedenlerle, ... hakkında yeniden kurulan hükme yönelik, hükümlü müdafiinin konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddesine göre, gereğinin takdiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

B-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığa atılı hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın, türü ve süresine göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 18.06.2000 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,