Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/16405 K.2013/24497

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında bulunan Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/45-445 E-K. sayılı 28.12.2007 tarihinde kesinleşen ilamı, Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/857-2008/89 E-K. sayılı 12.03.2008 tarihinde kesinleşen ilamı ve Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/130-2008/746 E-K. sayılı 17.12.2008 tarihinde kesinleşen ilamıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olduğu bu dosyaya konu suçu 03.01.2009 günü işlemiş olduğunun anlaşılması karşısında mahallinde mahkemelerine ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak

1- 5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesinin “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilmez” hükmü gözetilmeden “…ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” kararı verilmesi,

2- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 11/1. maddesi gereğince aynı kanunun 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden olayımızda ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet kararı verilen suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Kanunun 5/1-a maddesi gereğince danışmanlık tedbirinin uygulanması,