Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/1642 K.2013/14679

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılana ait matbaada ustabaşı olarak çalışan tanık ...'in mahkemede tanık olarak verdiği ifadesinde; yıllık izinden geldikten sonra, iş yeri çalışanlarından malzemelerin çalındığı şeklinde duyum alınca depodaki malzemeleri saydığını ve 10.000 – 12.000 TL değerinde malzemenin eksildiğini tespit ettiğini beyan etmesi karşısında; eksilen malzemelerin miktarı ve değerinin tespiti yönünde bozma isteyen tebliğnamedeki 3 numaralı düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanıkların malzemeleri çaldıkları deponun özellikleri tespit edilip, bina veya müştemilatı niteliğinde olup olmadığı belirlendikten sonra, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

2)Tanık ...'ın beyanında, ...'nin 07/09/2005 günü gece saat 02:00 sularında depodan üç adet ham kalıbı götürdüğünü belirtmesi karşısında, sanık ... hakkında hükmolunan cezadan 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;

3)Sanıkların geçmiş halleri ve sabıkasız oluşlarına göre hükmolunan cezanın ertelenmesi yoluna gidildiği halde, aynı gerekçelerin bu kez olumsuz anlamda 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasında gerekçe sayılarak, hükümde çelişki doğmasına neden olunması;

4)5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerekirken hatalı olarak müteselsilen tahsiline karar verilmesi;