Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/16896 K.2012/21920

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurun 11.11.1991 tarihli oturumda şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında, hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/1, 119/1-c maddelerinde düzenlenen birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığının ihlali ve 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçlarından uygulama yapılmasına olanak bulunmadığından ve 5237 sayılı TCK uygulaması açıkça sanık lehine olduğundan, tebliğnamede yer alan düşünce benimsenmemiştir.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-29.06.2005 tarih 5377 sayılı yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesinin değişiklikten önce cezadan 1/2 oranında indirim öngörmesi ve sanık lehine olması sebebiyle suç tarihi de gözetildiğinde hükümlünün cezasından yaşı sebebiyle 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

2-Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda yer alan hükümlünün eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilerek, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile değişiklikten önceki 24. maddesi uyarınca uzlaşmaya tâbi olan suç yönünden 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağının değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,