Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/17399 K.2012/22687

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin 23.09.2005 tarihli uyarlama sonucu vermiş olduğu kararın itiraza tabi olduğu belirtilip hükümlü müdafiinin vermiş olduğu dilekçe, itiraz dilekçesi olarak değerlendirilip Ağır Ceza Mahkemesince itirazın reddine karar verildiği anlaşılmış ise de; söz konusu kararın temyize tabi olduğu ve hükümlü müdafiinin vermiş olduğu dilekçenin de temyiz dilekçesi olarak kabul edilmesi gerektiği ve 28.09.2005 tarihli ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 07.10.2005 tarihli kararı ile ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.09.2007 tarihli kararı yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak,

5237 sayılı TCK’nın 142/1-b. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda hükümlünün eyleminin suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı yasanın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı yasanın 116/1, 119/1-c ve 151. maddelerine uyan konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçları da oluşturduğu ve bu suçların da 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşmaya tabi olduğu gözetilerek, bu maddeler üzerinden lehe yasa değerlendirmesi yapılması gerekirken hatalı ve eksik değerlendirme sonucu hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK'nın lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,