Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/17409 K.2013/30640

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Sanık ...’nin adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunması karşısında hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...’in tüm aşamalarda yüklenen suçu kabul etmemesi, diğer sanık ...’nin olayı tek başına işlediğini ikrar etmesi ve sanık ...’e, çalmış olduğu halılardan üç tanesini ağbisinin işyerinden getirdiğini, birisine vereceğini, bir gün emanet olarak kalmasını söylediğini beyan etmesi karşısında, sanık ...’in suça konu halıları suç eşyası olduğunu bilerek kabul ettiğine ilişkin hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

2- 01/10/2009 tarihli tutanağa göre, şüphe üzerine yakalanan sanık ...’nin, müştekinin evinden çalmış olduğu halılardan üç tanesini sakladığı yeri söylemek suretiyle müştekiye iade edilmesini sağlamış olduğunun anlaşılması karşısında, kısmi iade nedeniyle müştekiye rızası sorularak, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılmaması